![](https://www.fayscontrol.gr/wp-content/uploads/2013/03/CACHE_650X650_1_73354.jpg)
Να το ξεκαθαρίσω: δεν είμαι fan του μασκαρέματος, γενικά. Δεν το πολύ διασκεδάζω. Να ντύνομαι μαζορέτα, βασίλισσα, Σουλεϊμάν, Σουλτάνα. Λατρεύω όμως το Καρναβάλι. To χάζι του, την τρέλα του, τους ρυθμούς του, τον χορό. Και πρωτίστως, το Πατρινό Καρναβάλι. Το ό,τι η καταγωγή μου έχει ρίζες από αυτή την πανέμορφη πόλη από την μεριά της μητέρας μου, έχει τον ρόλο του. Γιατί, πως να μην περάσει στο DNA σου όλη αυτή η φιέστα, το κέφι, η ζωντάνια και η αυθεντική γιορτή, όταν παίρνεις ενεργό μέρος στις Αποκριάτικες παρελάσεις της από κούνια, ή έστω, από τότε που ήσουν στο καρότσι; Και κάθε χρόνο έκτοτε…Και η ιστορία συνεχίζεται… Δεν έχει περάσει Καρναβάλι της Ελμίνας από τότε που ήταν μωρό αγκαλιάς, που να μην την τρέχω. Να περάσει η γιορτή και στο δικό της αίμα. Πέρασε. Και τα τελευταία δύο χρόνια , ξεσηκώνει και προσκαλεί και τις δικές της φίλες.
Κατ ΄αρχήν, αγαπάω την Πάτρα και τους Πατρινούς γιατί είναι αυθεντικοί. Γουστάρουν με τρέλα το ότι ζουν σε αυτή την πόλη, δεν θα ήθελαν να ζουν πουθενά αλλού. Αν έχουν “οικειοποιηθεί” κάτι ξένο, αυτό είναι η αισθητική κουλτούρα από την γειτονική Ιταλία και όχι η κακογουστιά και το δήθεν της Αθήνας. Την έκαναν δική τους αυτή την υπέροχη αισθητική, δεν την φόρεσαν σαν ρούχο δανικό. Δεύτερον, είναι άνθρωποι του “έξω”. Και πάνω από όλα, έξω καρδιά. Τους αρέσει να ταξιδεύουν. Και να περνούν την μέρα τους εκτός σπιτιού. Την ζουν την πόλη τους, όχι αστεία. Δεν “κρύβονται” στα διαμερίσματα τους περνώντας την ζωή τους χαζεύοντας τηλεόραση. Καμία σχέση. Ζουν. Και κουβαλούν μία απίθανη δόση τρέλας την οποία στην μεταδίδουν αμέσως. Θέλουν να σε κερδίσουν και το καταφέρνουν με άνεση. Ακομπλεξάριστοι άνθρωποι, ωραίοι, φιλόξενοι. Πάντα καμάρωνα για αυτή την καταγωγή. Πόσω μάλλον, κάθε Καρναβάλι που έφτιαχνα παρέες και προσκαλούσα σπίτι μου, στο λιμάνι της πόλης. Τους πηγαίνω πάντα στο Ρωμαϊκό Ωδείο -παλαιότερο και από το Ηρώδειο-, στο Κάστρο της, “κληροδότημα” από τον Ιουστινιανό, στο σπίτι που γεννήθηκε ο Κωστής Παλαμάς και έζησε η Ιταλίδα πεζογράφος Ματθίδη Σεράο, οπωσδήποτε στην Αχάϊα Clauss με τα ιστορικά της κτήρια , τα δαιδαλώδη κελάρια, τα βαρέλια παλαίωσης του 1873. Και φυσικά, δεν υπάρχει επίσκεψη στην αγαπημένη μου πόλη, χωρίς να πάμε στα Χαμάμ! Πραγματικά Χαμάμ, όχι σαν αυτά που σου “πουλάνε” τα διάφορα ολοκαίνουργια , “και καλά Spa” της κάθε γειτονιάς. Χαμάμ του 1400. Επί Ενετοκρατίας, διατηρημένα από τους Τούρκους, τα οποία λειτουργούν κανονικά.
Αν και το επίσημο Καρναβάλι μετράει μόλις λίγες εβδομάδες, στην πραγματικότητα στην Πάτρα δεν σταματά ποτέ. Με το που καίγεται ο Καρνάβαλος την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς, την επόμενη ημέρα ξεκινούν να σχηματίζονται τα groups για την επόμενη γιορτή. Που ξεκινάει με μιας. Μιλάμε για παρέες πενήντα, εβδομήντα, μπορεί και πάνω από εκατό άτομα, που κάνουν συσκέψεις επί συσκέψεων για το ποιο θα είναι το θέμα της Ομάδας τους που θα κατέβει στην Παρέλαση. Ποιο θα είναι το Άρμα τους. Τρέλα, όχι αστεία. Και οι στολές τους, πάντα αριστουργήματα. Τις φοράνε και καμαρώνουν. Άδικο έχουν; Και μέσα σε όλο αυτό το γλέντι, και όλοι οι φοιτητές. Πολλοί φοιτητές. Από το Πανεπιστήμιο της Πάτρας, από το ΤΕΙ, από το Open University… Γίνονται ένα με το μεγαλύτερο Μεσογειακό Καρναβάλι.
Λοιπόν, αν και η μαγεία όλη βρίσκεται στο να σε προσκαλέσουν σε κάποιους από τους κλειστούς χορούς τους και τα μεγαλειώδη πάρτι τους στα Κελάρια της Αχάϊα Clauss , ή σε μερικά από τα συγκλονιστικά σπίτια τους στο Ρίο -όχι της Βραζιλίας, της Πάτρας!-, σας προτείνω μερικά από τα best of της πόλης, τα οποία θεωρώ πως είναι must να επισκεφτείτε αυτό το Σαββατοκύριακο. Αυτά, που πάω εγώ…
Καταρχήν, μαγεύομαι πάντα από το Ρίο. Το ψάρι του, και τα υπέροχα εστιατόρια του. Το Δημοριρί. Το Ναυτοικό. Το Μεσόγειος, στην περιοχή Καστελλόκαμπος. Στην ίδια περιοχή και την Σκορδελιά. Αφήστε όμως την επίσκεψη στο Ρίο για την Καθαρή Δευτέρα. Στο κέντρο της Πάτρας, λατρεύω το εστιατόριο “Απέναντι από το Ωδείο”. Μικροσκοπικό. Μαζί με τον καφέ στο τέλος σου προσφέρουν και υποβρύχιο μέσα στο νερό του. Το Φαγιούμ, για τη νοσταλγική γοητεία του με τα έπιπλα της γιαγιάς, σε μεταπολεμική Belle Epoque ατμόσφαιρα. Για επιδόρπιο πάρτε κρέμα Cointreau με μαστιχωτό πορτοκάλι. Μου αρέσει επίσης η Κουζίνα της Κορνήλιας για μαμαδίστικη κουζίνα. Άλλες επιλογές είναι το Ginger, ο Μύθος, το Εν Πλω, το Talks, το “W” -πάμε πάντα!-, το BB King στα Υψηλά Αλώνια, το Golillakia, το Locale, το Αλάμπρα, το Salumeria για την ενημερωμένη λίστα κρασιών, τα tapas και το συγκλονιστικό risotto…Γενικά, οι επιλογές είναι πολλές.
Τώρα για τα υπέροχα μπαράκια της Πάτρας τι να πω…Το ένα πιο όμορφο από το άλλο, το καθένα με το δικό του ξεχωριστό χρώμα, καμία σχέση με αυτά της Αθήνας, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. Τα Limpido, Bara, City, Vintage, Moustache, Orient Express, καθώς και το Εν Πάτραις, είναι μία μικρή, χαρακτηριστική λίστα από τα best of.
Στις ατελείωτες βόλτες σας στους πεζόδρομους του Αγίου Νικολάου και του Ρήγα Φεραίου δεν θα μπορέσετε να επιλέξετε που να πιείτε τον καφέ σας. Οι επιλογές είναι άπειρες. Αυτό όμως που πρέπει να κάνετε οπωσδήποτε, είναι να επισκεφτείτε το απίθανο μαγαζί του Σκιαδαρέση στο νούμερο 44 της Εγλυκάδος. Από εδώ θα προμηθευτείτε τα καλύτερα τοπικά προϊόντα σε απίθανες συσκευασίες. Λουκούμια, μάντολες, βανίλιες, τεντούρα…
Για την εκεί διαμονή σας επίσης υπάρχουν άπειρες επιλογές ,καλό είναι όμως για αυτή την περίοδο να έχετε κάνει την κράτηση σας εβδομάδες πριν. Στους δικούς μου καλεσμένους πάντως προτείνω πάντα τα εξής δύο: Το Art Hotel, “Primarolia” και το “Astir Patras Hotel”. Και τα δύο μπροστά στο λιμάνι. Το πρώτο επειδή είναι ένα από τα ομορφότερα boutique hotels και “αδελφάκι” του λατρεμένου “Perantzada Art Hotel” στην Ιθάκη, το δεύτερο γιατί στους χώρους του κρύβεται ολόκληρη η ιστορία της Πάτρας!
Επίσης, μία επίσκεψη στο επίσημο site του Πατρινού Καρνάβαλου www.carnivalpatras.gr θα βοηθούσε πολύ.
Δεν υπάρχει καλύτερη επιλογή για αυτό το Σαββατοκύριακο της Αποκριάς. Για όλα τα Σαββατοκύριακα, πιστέψτε με.
Καλή Αποκριά, and lets Samba!